Liszajec zakaźny jest ropną infekcją skóry wywołaną przez patogenne szczepy paciorkowców lub gronkowców. To powierzchowne zakażenie śródnaskórkowe z często występującymi wykwitami pęcherzykowo-krostkowymi. Pojawia się najczęściej u dzieci z obniżoną odpornością w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, jednak zdarzają się przypadki zakażeń wśród dorosłych. Liszajec zakaźny najczęściej występuje, jako choroba pierwotna, ale zdarza się, że jest powikłaniem po chorobach takich jak: ospa wietrzna, świerzb, atopowe zapalenie skóry, wszawica czy egzema.

Rozróżnia się trzy typy liszajca:

  • Zapalenie mieszków włosowych – określane jest mianem gronkowcowego liszajca mieszków włosowych. Zmianą pojawiającą się przy tym typie liszajca jest pęcherzyk o żółtej barwie. Charakteryzuje się występowaniem twardej, napiętej pokrywy, którą przebija włos. Widoczny jest odczyn zapalny, który obejmuje sąsiednie tkanki. Gronkowcowy liszajec mieszków włosowych najczęściej umiejscawia się na twarzy, tułowiu i kończynach. Zmiany skórne tworzą się bardzo szybko, a ich cofanie się zajmuje kilka dni.
  • Liszajec pęcherzykowy – charakteryzuje się szybkim powstawaniem małych i dużych pęcherzyków o zwiotczałej pokrywie, w tym przypadku nie pojawia się powiększenie węzłów chłonnych.
  • Niesztowica – dotyka zazwyczaj osoby o niskim statusie społecznym, zazwyczaj bezdomnych i narkomanów. Jest efektem niedostatecznej higieny osobistej. Objawia się powstaniem zmian pęcherzykowo-ropnych, które z czasem przekształcają się w owrzodzenie. Udział w powstaniu i rozwoju choroby mają zarówno gronkowce jak i paciorkowce. Zmiany skórne najczęściej są umiejscowione na kończynach dolnych, pośladkach i tułowiu. Choroba trwa do kilku tygodni, jednak nieleczona może się znacznie przedłużyć. Czasami zmiany ustępują samoistnie z pozostawieniem blizn o przebarwionym obwodzie.

Wtórne zliszajowacenie jest odmianą liszajca zakaźnego. Charakteryzuje się nałożeniem mieszanego zakażenia gronkowcowo-paciorkowcowego, na przykład ze świądową chorobą skóry. Choroba ta może pojawić się na owłosionej skórze głowy, co zazwyczaj jest objawem wszawicy głowowej. Jeśli mimo wystąpienia przykrych objawów schorzenie zostanie zaniedbane, powstające strupy zlepiają włosy w twardą masę i tworzą kołtuny. Niestety w takim przypadku, jedynym ratunkiem jest obcięcie włosów.

Objawy

Na początku choroby pojawia się wykwit przypominający krostę umiejscowioną na wyglądającej zdrowo skórze lub lekko zaczerwienionej. Wierzch krostki czy pęcherzyka szybko wiotczeje i z łatwością pęka. Zawartość pękniętej zmiany skórnej zasycha tworząc miękkie strupy o miodowej barwie. Zmiany skórne bardzo szybko się rozprzestrzeniają i zajmują coraz większą powierzchnię. Zdarza się, że zakażenie sięga głębszych warstw skóry i wtedy pod strupem tworzy się owrzodzenie, natomiast wykwit może zamienić się w bliznę. Zmiany najczęściej pojawiają się na skórze twarzy, jednak mogą zająć dowolną część ciała.

Liszajec zakaźny nie daje zwykłych objawów, takich jak ból, swędzenie czy pieczenie. Rzadko się zdarza, że zmiany skórne powodują delikatny świąd oraz powiększenie sąsiadujących węzłów chłonnych, czasami może pojawić się także podwyższona temperatura.

Sposób zakażenia

Do zakażenia dochodzi zazwyczaj przez kontakt bezpośredni z chorą osobą lub przez kontakt z osobistymi przedmiotami chorego, na przykład z ręcznikami, bielizną czy odzieżą. W większości przypadków objawy choroby zanikają same po kilku tygodniach i nie pozostawiają po sobie śladu. Jednak liszajec jest chorobą niezwykle zakaźną w czasie występowania jej objawów, dlatego konieczna jest wtedy konsultacja z lekarzem dermatologiem. Liszajec zakaźny jest podobny w objawach do grzybicy pęcherzykowej, opryszczki i innych chorób objawiających się występowaniem pęcherzy i z tego powodu konieczne jest różnicowanie.

Wystąpieniu choroby sprzyja niedostateczna higiena osobista, zły ogólny stan zdrowia i epidemie. Poza tym istnieją czynniki ułatwiające rozwój liszajca zakaźnego, są to na przykład: ciepłe i wilgotne środowiska, klimat tropikalny i subtropikalny, uszkodzenia na skórze i ugryzienia przez owady.

Przyczyny zachorowań

Do najważniejszych schorzeń, przy przebiegu których może dojść do rozwoju liszajca zakaźnego należą:

  • niewydolność tarczycy,
  • niewydolność nerek,
  • zaniedbana cukrzyca,
  • przyjmowanie leków zaburzających pracę układu immunologicznego,
  • infekcje dotyczące, np. układu oddechowego mogące się szerzyć przez tak zwaną ciągłość ,
  • schorzenia przewodu pokarmowego,
  • zaburzenia pokarmowe, alkoholizm i narkomania,
  • choroby dotyczące układu immunologicznego.

Leczenie

Czas trwania choroby jest zależny od sposobu zastosowanej terapii. W przypadku wczesnego rozpoczęcia leczenia, zmiany skórne można wyeliminować w ciągu kilkunastu dni. Natomiast nieleczony liszajec zakaźny może powodować objawy nawet do kilku tygodni. Sam proces leczenia często poprzedzany jest badaniem bakteriologicznym w celu odpowiedniego rozpoznania choroby i bakterii, która ją wywołuje. Niewielkie zmiany na skórze leczy się przez zastosowanie emulsji, kremu, aerozolu lub maści antybiotykowych i odkażających.  Jeśli natomiast na skórze występują rozległe zmiany konieczne jest przeprowadzenie leczenia ogólnego przez zastosowanie leków doustnych. Należy również pamiętać o mechanicznym usuwaniu nawarstwiających się strupów i o stosowaniu odkażających okładów doskonale wspomagających terapię lekami. Warto także nawilżać skórę, na której znajdują się zmiany skórne, zwłaszcza wtedy, gdy środek odkażający zawiera w swoim składzie alkohol.

Zapobieganie

Aby nie dopuścić do rozwoju choroby, należy przestrzegać kilku prostych zasad, takich jak:

  • częste i dokładne mycie rąk,
  • częste kąpiele,
  • systematyczna zmiana ubrań i bielizny,
  • unikanie wilgotnych i gorących pomieszczeń,
  • mycie 3 razy dziennie zainfekowanych miejsc na skórze wodą i mydłem przed aplikacją leku,
  • używanie tylko własnego czystego ręcznika,
  • należy powstrzymać się przed rozdrapywaniem zmian skórnych, gdyż powoduje to rozprzestrzenianie się infekcji na fragmenty zdrowej skóry.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się liszajca zakaźnego, chore osoby powinny pozostać w domu oraz korzystać z innych przyborów toaletowych i naczyń niż pozostali domownicy.

Paweł Landzberg
Łuszczyca – z nią można normalnie żyć

Skomentuj!













osiem + = 12





Trackbacks


Medycyna dawna i współczesna /\/\ Statystyki, katalog stron www, dobre i ciekawe strony internetowe /\/\ Katalog Gwiazdor
Najlepsze Blogi /\/\ Zdrowy styl życia /\/\ Najlepsze Blogi /\/\ kosmetyka, uroda, zdrowie